BADANIA MAGNETYCZNO PROSZKOWE MT

Badania magnetyczno proszkowe MT

Badania magnetyczno proszkowe MT

polegają na wzbudzaniu w badanym obiekcie pola magnetycznego i poszukiwaniu tzw. lokalnych, magnetycznych pół rozproszenia, które powstają nad powierzchnią badanego elementu w miejscu występowania lub bezpośredniej bliskości niezgodności spawalniczych.
Badania magnetyczno- proszkowe umożliwiają wykrycie magnetycznych pól rozproszenia za pomocą drobnoziarnistego, ferromagnetycznego proszku, nanoszonego na badaną powierzchnię podczas jego magnesowania.
Skupiska proszku pozwalają na odwzorowanie przybranym kształtem rzeczywisty kształt niezgodności spawalniczych, będących powodem występowania pól rozproszenie.

Badania magnetyczno proszkowe oraz inne metody

badań magnetycznych mogą być stosowane wyłącznie do badania obiektów z materiałów magnesujących się, czyli ferromagnetycznych. Spoiny również muszą być ferromagnetyczne. Pozwalają one na bardzo skuteczne wykrywanie niezgodności powierzchniowych oraz zalegających pod badaną powierzchnią na głębokości rzędu kilku milimetrów. W przypadku wykrywania wad podpowierzchniowych należy mieć do metody magnetyczno-proszkowej ograniczone zaufanie i sprawdzić na wzorcach jej czułość.

mt1


mtndt

Badania magnetyczno-proszkowe pozwalają na

wykrycie niezgodności takich jak: pęknięcia różnego typu, naderwania, zakucia, zawalcowania, łuski, wtrącenia niemetaliczne, pozostały niezgodności powierzchniowe występujące w złączach spawanych.

Badania magentyczno proszkowe

w porównaniu z metodą penetracyjną ma wiele zalet:
- można za jej pomocą wykrywać niezgodności, które nie są pęknięciami otwartymi ( np. pęknięcia wypełnione żużlem lub innymi zanieczyszczeniami) i tym samym uniemożliwiają wnikanie penetranta,
- umożliwia szybsze zidentyfikowanie wad,
- wymaga mniejszych nakładów finansowych.

mt2


my-2

Prawdopodobieństwo wykrycia niezgodności spawalniczych

Prawdopodobieństwo wykrycia niezgodności spawalniczych w badaniach magnetyczno-proszkowych jest zależne od natężenia pola magnetycznego wzbudzonego w badanym przedmiocie, położenia oraz wymiarów niezgodności, różnic wynikających z przenikalności magnetycznej niezgodności i materiału, chropowatości powierzchni, wielkości cząstek proszku magnetycznego oraz jego koncentracji w zawiesinie.
Technologia badań magnetycznych dla każdego rodzaju połączenia powinna się opierać na poprawny wyborze sposobu i parametrów magnesowania. Dodatkowo w zależności od obiektu badań należy wybrać odpowiednią technikę badań MT - suchą lub mokrą. Dodatkowo do wyboru mamy technikę barwną oraz fluorescencyjną. Ta druga charakteryzuje się większą czułością, wymaga natomiast zapewnienia bardziej restrykcyjnych warunków badania takich jak zaciemnienie oraz światło UV o odpowiednim natężeniu.